پشت صحنه پلتفرم‌های نمایش آنلاین؛ چه سروری برای استریم و آرشیو ویدئو مناسب است؟

تماشای آنلاین فیلم و سریال برای کاربر نهایی بسیار ساده به نظر می‌رسد؛ مخاطب روی دکمه پخش کلیک می‌کند و پس از چند ثانیه ویدئو نمایش داده می‌شود. اما در پشت این فرایند، مجموعه‌ای از سرورها، تجهیزات ذخیره‌سازی، شبکه‌های پرسرعت و نرم‌افزارهای تخصصی فعالیت می‌کنند.

پلتفرم‌های نمایش آنلاین، شرکت‌های فیلم‌سازی، استودیوهای تدوین، شبکه‌های تبلیغاتی و مجموعه‌هایی که آرشیو بزرگی از فایل‌های ویدئویی دارند، به زیرساختی نیاز دارند که بتواند حجم زیادی از اطلاعات را ذخیره، پردازش و در اختیار کاربران قرار دهد.

انتخاب سرور برای چنین مجموعه‌هایی فقط بر اساس ظرفیت هارد یا تعداد هسته پردازنده انجام نمی‌شود. تعداد کاربران هم‌زمان، کیفیت ویدئوها، روش فشرده‌سازی، تعداد نسخه‌های هر فیلم، سرعت شبکه، سطح دسترسی و برنامه توسعه مجموعه، همگی در تعیین کانفیگ مناسب تأثیر دارند.

چرا بسیاری از شرکت‌ها برای خرید سرور اچ پی هزینه اضافی پرداخت می‌کنند؟ راهنمای انتخاب سرور متناسب با نیاز واقعی کسب‌وکار

سرور استریم ویدئو چه کاری انجام می‌دهد؟

سرور استریم وظیفه دارد فایل ویدئویی را با سرعت و کیفیت مناسب در اختیار مخاطب قرار دهد. اگر تعداد کاربران افزایش پیدا کند، سرور باید بتواند چندین درخواست هم‌زمان را بدون ایجاد توقف، افت کیفیت یا تأخیر مدیریت کند.

در یک زیرساخت حرفه‌ای، همه وظایف الزاماً روی یک دستگاه اجرا نمی‌شوند. ممکن است یک سرور به‌عنوان Web Server، دستگاه دیگری برای پایگاه داده، چند سرور برای پردازش و تبدیل فرمت و یک استوریج مستقل برای نگهداری فایل‌های ویدئویی استفاده شود.

در پروژه‌های بزرگ نیز محتوا از طریق CDN یا شبکه توزیع محتوا به نقاط مختلف منتقل می‌شود تا کاربران فایل‌ها را از نزدیک‌ترین موقعیت دریافت کنند. بنابراین خرید یک سرور قدرتمند به‌تنهایی جایگزین طراحی صحیح معماری شبکه و توزیع محتوا نخواهد شد.

پیش از انتخاب سرور چه اطلاعاتی باید مشخص شود؟

قبل از انتخاب کانفیگ، باید پاسخ چند سؤال مهم مشخص شود:

• چه تعداد کاربر به‌صورت هم‌زمان ویدئو تماشا می‌کنند؟
• ویدئوها با چه کیفیت‌هایی مانند 720p، 1080p یا 4K ارائه می‌شوند؟
• حجم فعلی آرشیو چقدر است و ماهانه چه مقدار افزایش پیدا می‌کند؟
• آیا تبدیل فرمت ویدئو به‌صورت هم‌زمان انجام می‌شود؟
• آیا مجموعه به تدوین، رندرینگ یا پردازش هوش مصنوعی نیاز دارد؟
• اطلاعات برای چه مدتی نگهداری می‌شوند؟
• چه سطحی از افزونگی، بکاپ و دسترس‌پذیری موردنیاز است؟
• شبکه مجموعه چه ظرفیتی دارد؟

پاسخ این سؤالات مشخص می‌کند که استفاده از یک سرور مستقل کافی است یا باید چند سرور، استوریج و CDN در کنار یکدیگر قرار گیرند.

انتخاب پردازنده مناسب برای استریم ویدئو

پردازنده در مدیریت درخواست‌ها، اجرای سرویس‌ها، پایگاه داده و تبدیل فرمت فایل‌ها نقش دارد. برای پخش فایل‌های آماده، معمولاً سرعت ذخیره‌سازی و پهنای باند شبکه از داشتن تعداد بسیار زیادی هسته مهم‌تر است. اما در فرایند Transcoding یا تبدیل هم‌زمان فرمت، پردازنده تأثیر بیشتری بر عملکرد دارد.

نرم‌افزارهای تبدیل ویدئو می‌توانند از تعداد هسته بیشتر استفاده کنند. بااین‌حال، همیشه خرید پردازنده‌ای با بیشترین تعداد هسته بهترین تصمیم نیست. باید میان تعداد هسته، فرکانس، حافظه کش، توان مصرفی و هزینه تعادل ایجاد شود.

اگر روی سرور علاوه بر استریم، ماشین‌های مجازی، پایگاه داده و سرویس‌های مدیریتی نیز اجرا می‌شوند، ظرفیت پردازنده باید با مجموع این بارهای کاری محاسبه شود.

برای انتخاب دقیق‌تر و مشاهده مدل‌های مختلف می‌توان از راهنمای تخصصی خرید سرور اچ پی استفاده کرد و کانفیگ را متناسب با تعداد کاربران و حجم پردازش انتخاب کرد.

چه مقدار رم برای سرور ویدئویی مناسب است؟

ظرفیت رم به نوع نرم‌افزارها و تعداد سرویس‌های فعال بستگی دارد. یک فایل‌سرور ساده به اندازه سروری که میزبان چند ماشین مجازی، پایگاه داده و سیستم مدیریت محتوا است، به حافظه نیاز ندارد.

برای یک سرویس کوچک ممکن است 64 یا 128 گیگابایت رم کافی باشد. در پلتفرم‌های بزرگ‌تر، مجازی‌سازی و سرویس‌های پرترافیک، ظرفیت 256 یا 512 گیگابایت و حتی بیشتر موردنیاز خواهد بود.

سرورهای سازمانی از حافظه ECC استفاده می‌کنند. این حافظه می‌تواند برخی خطاهای داده را شناسایی و اصلاح کند و احتمال اختلال ناشی از خطاهای حافظه را کاهش دهد. در سرویس‌هایی که باید به‌صورت شبانه‌روزی فعالیت کنند، استفاده از رم استاندارد و سازگار با سرور اهمیت زیادی دارد.

نحوه نصب ماژول‌های رم نیز مهم است. ماژول‌ها باید بر اساس تعداد پردازنده و کانال‌های حافظه توزیع شوند تا سرور به پهنای باند مناسب دست پیدا کند.

هارد، SSD یا NVMe؛ کدام گزینه بهتر است؟

در زیرساخت‌های ویدئویی معمولاً نمی‌توان تمام نیازها را فقط با یک نوع درایو پاسخ داد. بهترین راهکار، ایجاد چند سطح ذخیره‌سازی است.

هاردهای SAS و SATA Enterprise

هارددیسک‌های Enterprise برای نگهداری حجم بالای فایل‌های ویدئویی مناسب‌اند. این درایوها نسبت به SSD قیمت پایین‌تری به ازای هر ترابایت دارند و برای آرشیو فیلم، نسخه‌های اصلی و فایل‌هایی که دفعات دسترسی کمتری دارند، گزینه اقتصادی‌تری محسوب می‌شوند.

برای آرشیو حرفه‌ای بهتر است از درایوهای Enterprise CMR استفاده شود. برخی هاردهای Host-Managed SMR به نرم‌افزار و سیستم‌عامل تخصصی نیاز دارند و برای نصب عادی روی کنترلر RAID مناسب نیستند.

SSDهای Enterprise

SSD برای سیستم‌عامل، پایگاه داده، کش، فایل‌های پرمراجعه و سرویس‌هایی که به تأخیر پایین نیاز دارند، انتخاب مناسبی است. استفاده از SSDهای مصرفی در سرور ممکن است از نظر دوام نوشتاری، سازگاری Firmware و حفاظت در برابر قطع برق مشکلاتی ایجاد کند.

درایوهای NVMe

NVMe پهنای باند و سرعت بسیار بالاتری ارائه می‌دهد و برای کش، پردازش فایل‌های حجیم، تدوین اشتراکی و سرویس‌های پرتراکنش مناسب است. بااین‌حال، استفاده از NVMe باید متناسب با توان شبکه انجام شود. اگر شبکه مجموعه فقط یک گیگابیت باشد، نصب چند NVMe پرسرعت به‌تنهایی سرعت پخش برای کاربران را افزایش نخواهد داد.

یک معماری متعادل می‌تواند شامل NVMe برای کش و فایل‌های فعال، SSD برای سرویس‌ها و هاردهای Enterprise برای آرشیو اصلی باشد.

اهمیت RAID در نگهداری آرشیو فیلم

خرابی یک هارد در مجموعه‌ای که صدها ترابایت فایل ویدئویی نگهداری می‌کند، می‌تواند خسارت زیادی ایجاد کند. RAID با توزیع اطلاعات میان چند درایو، سرعت یا تحمل خرابی را افزایش می‌دهد.

RAID 1 برای سیستم‌عامل و سرویس‌های کوچک کاربرد دارد. RAID 10 سرعت و پایداری مناسبی ارائه می‌دهد، اما نیمی از ظرفیت خام درایوها را مصرف می‌کند. RAID 6 امکان ادامه فعالیت آرایه پس از خرابی هم‌زمان دو درایو را فراهم می‌کند و برای ذخیره‌سازی‌های حجیم انتخاب مطمئن‌تری است.

نوع RAID باید بر اساس تعداد درایو، ظرفیت هر هارد، سرعت بازسازی و میزان اهمیت اطلاعات انتخاب شود. هرچه ظرفیت هاردها بیشتر باشد، زمان Rebuild نیز طولانی‌تر خواهد شد.

نکته مهم این است که RAID جایگزین بکاپ نیست. حذف اشتباه فایل، آلودگی به باج‌افزار، خرابی کنترلر یا حادثه فیزیکی می‌تواند کل آرایه را درگیر کند. حداقل یک نسخه پشتیبان مستقل و ترجیحاً یک نسخه در محل دیگر باید نگهداری شود.

نقش GPU در Transcoding، تدوین و هوش مصنوعی

یک فایل ویدئویی ممکن است در چند کیفیت و فرمت آماده شود تا بر اساس سرعت اینترنت و دستگاه کاربر پخش شود. برای مثال، نسخه‌های 480p، 720p، 1080p و 4K یک فیلم می‌توانند به‌صورت جداگانه تولید شوند.

^{این پرسش به‌ویژه در مورد سرورهای HPE بیش از هر زمان دیگری مطرح شده است. از یک سو نسل‌های جدید سرورهای HPE با قابلیت‌های پیشرفته، حافظه‌های DDR5، پردازنده‌های قدرتمند و پشتیبانی از فناوری‌های جدید عرضه شده‌اند و از سوی دیگر بسیاری از شرکت‌ها همچنان از سرورهای نسل ۹ و نسل ۱۰ استفاده می‌کنند و رضایت بالایی از عملکرد آن‌ها دارند.}

Transcoding با پردازنده قابل انجام است، اما در پروژه‌هایی که تعداد فایل‌ها زیاد است یا تبدیل باید هم‌زمان انجام شود، استفاده از GPU می‌تواند سرعت پردازش را افزایش دهد. انتخاب کارت گرافیک باید بر اساس Codecهای مورد استفاده، تعداد Streamهای هم‌زمان، ظرفیت حافظه GPU و پشتیبانی نرم‌افزار انجام شود.

GPU در تدوین، رندرینگ، تشخیص چهره، تولید زیرنویس، دسته‌بندی ویدئو، جست‌وجوی هوشمند و پردازش تصویر نیز کاربرد دارد. البته هر کارت گرافیک حرفه‌ای برای نصب در هر سروری مناسب نیست. ابعاد کارت، تعداد اسلات، توان پاور، نوع کابل برق، جریان هوا و پشتیبانی Firmware باید بررسی شوند.

شبکه چه تأثیری بر کیفیت پخش دارد؟

در پخش آنلاین، سرعت دیسک تنها یکی از عوامل عملکرد است. اگر کارت شبکه، سوییچ یا ارتباط اینترنتی ظرفیت کافی نداشته باشد، کاربران با تأخیر و توقف پخش مواجه می‌شوند.

برای محاسبه پهنای باند، باید نرخ بیت هر ویدئو در تعداد کاربران هم‌زمان ضرب شود. برای مثال، اگر متوسط نرخ بیت هر پخش 8 مگابیت بر ثانیه باشد، هزار کاربر هم‌زمان به‌صورت نظری حدود 8 گیگابیت بر ثانیه پهنای باند نیاز خواهند داشت. سربار پروتکل‌ها و نوسان ترافیک نیز باید به این عدد اضافه شود.

کارت‌های شبکه 10GbE برای بسیاری از پروژه‌های متوسط مناسب‌اند. در زیرساخت‌های بزرگ‌تر ممکن است به ارتباط 25، 40 یا 100 گیگابیتی نیاز باشد. استفاده از چند پورت، Link Aggregation و مسیر شبکه افزونه نیز می‌تواند پایداری ارتباط را افزایش دهد.

بهترین سرورهای HPE برای استریم و پردازش ویدئو

HPE ProLiant DL360

DL360 یک سرور رکمونت 1U و فشرده است. این مدل برای وب‌سرور، سرویس‌های مدیریتی، پردازش‌های عمومی و محیط‌هایی که تراکم تجهیزات اهمیت دارد، مناسب است. فضای محدود شاسی باعث می‌شود برای تعداد زیاد هارد یا GPUهای بزرگ، گزینه‌هایی مانند DL380 انعطاف بیشتری داشته باشند.

HPE ProLiant DL380

DL380 یک سرور 2U با فضای بیشتر برای درایو، کارت توسعه و تجهیزات جانبی است. این مدل برای مجازی‌سازی، ذخیره‌سازی، پایگاه داده و زیرساخت‌های ویدئویی انتخاب متعادلی محسوب می‌شود.

DL380 را می‌توان با پردازنده، رم، کنترلر و درایوهای مختلف کانفیگ کرد. نسل‌های جدید آن از حافظه DDR5، NVMe و رابط‌های پرسرعت پشتیبانی می‌کنند.

مقایسه با DL380 G10 و G11

در مقایسه با نسل دهم و یازدهم، مهم‌ترین پیشرفت‌های DL380 G11 عبارت‌اند از:

• استفاده از پردازنده‌های Intel Xeon 6

• پشتیبانی بهتر از بارهای کاری مبتنی بر AI

• بهره‌گیری کامل از حافظه DDR5

• استفاده گسترده از PCIe Gen5

• عملکرد بالاتر در پردازش‌های چندرشته‌ای

HPE ProLiant DL380a

DL380a برای پردازش‌های مبتنی بر GPU طراحی شده است. این مدل برای Transcoding گسترده، هوش مصنوعی، تحلیل تصویر و رندرینگ گزینه مناسب‌تری نسبت به یک سرور عمومی است. قبل از خرید باید تعداد و مدل GPU و همچنین توان مصرفی کل سیستم مشخص شود.

HPE ProLiant ML350

ML350 یک سرور Tower قابل ارتقا است و برای استودیوها یا شرکت‌هایی مناسب است که رک استاندارد ندارند. فضای داخلی مناسب و صدای کمتر در مقایسه با برخی سرورهای رکمونت، آن را برای محیط‌های اداری قابل استفاده می‌کند.

G10، G11 یا G12؛ کدام نسل مناسب‌تر است؟

سرورهای G10 با حافظه DDR4 و پردازنده‌های Intel Xeon Scalable هنوز برای بسیاری از مجموعه‌های متوسط، آرشیو فایل و سرویس‌های سازمانی مناسب‌اند. قیمت اقتصادی‌تر قطعات این نسل نیز می‌تواند هزینه راه‌اندازی را کاهش دهد.

نسل G11 از حافظه DDR5، PCIe Gen5، پردازنده‌های جدیدتر و مدیریت iLO 6 بهره می‌برد. این نسل برای مجموعه‌هایی مناسب است که به ظرفیت توسعه و عملکرد بالاتر نیاز دارند.

سرورهای G12 با پردازنده‌های Intel Xeon 6 یا مدل‌های جدید AMD EPYC، حافظه سریع‌تر، iLO 7 و گزینه‌های توسعه جدیدتر، برای پروژه‌هایی مناسب‌اند که قرار است چند سال توسعه پیدا کنند یا بار پردازشی سنگینی دارند.

انتخاب جدیدترین نسل همیشه ضروری نیست. گاهی یک DL380 G10 یا G11 با کانفیگ درست، نسبت قیمت به عملکرد بهتری برای پروژه ارائه می‌دهد. تصمیم نهایی باید بر اساس حجم پردازش و بودجه گرفته شود.

آیا نسل‌های G8 و G9 گزینه مناسبی هستند؟

سرورهای G8 و G9 هنوز برای آموزش، آزمایشگاه یا سرویس‌های کم‌اهمیت قابل استفاده‌اند، اما برای پلتفرم‌های جدید و حیاتی پیشنهاد نمی‌شوند. پردازنده‌های قدیمی‌تر، مصرف برق بالاتر، iLO 4، محدودیت NVMe، دشواری تهیه برخی قطعات و کاهش پشتیبانی نرم‌افزاری از مهم‌ترین مشکلات این نسل‌ها هستند.

بیشتر رم‌ها و قطعات موجود برای G8 و G9 استوک‌اند و پیدا کردن تعداد زیادی ماژول کاملاً مشابه و سالم دشوارتر شده است. توقف یک سرویس پخش آنلاین به دلیل خرابی مادربرد، رم یا کنترلر می‌تواند هزینه‌ای بیشتر از اختلاف قیمت خرید سرور جدیدتر ایجاد کند.

ضرورت استفاده از رک، برق و سرمایش استاندارد

سرورهای رکمونت باید با ریل‌کیت مناسب داخل رک 19 اینچی نصب شوند. رک از تجهیزات محافظت می‌کند، مدیریت کابل‌ها را ساده‌تر می‌سازد و مسیر ورود هوای سرد از جلو و خروج هوای گرم از پشت را فراهم می‌کند.

سرور HPE ProLiant DL380 Gen9 یکی از موفق‌ترین و پرفروش‌ترین محصولات HPE در بازار سازمانی است. حتی با گذشت چندین سال از معرفی این مدل، بسیاری از شرکت‌ها، سازمان‌های دولتی، مراکز داده و کسب‌وکارهای متوسط همچنان از DL380 Gen9 استفاده می‌کنند و آن را به دلیل پایداری، قابلیت ارتقا و ارزش خرید بالا انتخاب می‌کنند.

 G10 نو (New – کمیاب)
۳۲۰ تا ۴۵۰ میلیون تومان

اغلب موجودی نو، Old Stock انبارشده است.
ارزش خرید بالا: G10 استوک Grade

 قیمت سرور DL360 G10
مقایسه اقتصادی G10 با G10 Plus
پیشنهاد کانفیگ بهینه بر اساس خرید سرور  DL380 G10

اگرچه نسل‌های جدیدتری مانند Gen10، Gen11 و Gen12 وارد بازار شده‌اند، اما DL380 Gen9 هنوز هم برای بسیاری از کاربردها، به‌ویژه در بازار سرورهای استوک، گزینه‌ای بسیار مقرون‌به‌صرفه محسوب می‌شود. (hpe.com)

برای سرورهایی مانند DL360 و DL380، رک‌های کم‌عمق شبکه معمولاً مناسب نیستند. با توجه به طول شاسی، ریل، کابل‌ها، PDU و بازوی مدیریت کابل، رک با عمق 120 سانتی‌متر انتخاب مطمئن‌تری است. رک 100 سانتی‌متری فقط پس از بررسی دقیق عمق مفید و نوع ریل باید انتخاب شود.

پاور افزونه سرور بهتر است به دو PDU یا مسیر برق مستقل متصل شود. استفاده از UPS، ارت مناسب، تهویه استاندارد و کنترل دمای اتاق سرور نیز برای فعالیت شبانه‌روزی ضروری است.

ماهان شبکه ایرانیان؛ مشاوره و تأمین سرورهای HPE

انتخاب سرور ویدئویی به بررسی هم‌زمان پردازنده، رم، ذخیره‌سازی، GPU، شبکه، برق و ظرفیت توسعه نیاز دارد. کانفیگی که برای یک استودیوی تدوین مناسب است، الزاماً برای یک پلتفرم با هزاران کاربر هم‌زمان مناسب نخواهد بود.

ماهان شبکه ایرانیان در زمینه تأمین و کانفیگ سرورهای HPE، قطعات سرور، تجهیزات ذخیره‌سازی و راهکارهای GPU فعالیت می‌کند. کارشناسان این مجموعه بر اساس نوع نرم‌افزار، حجم آرشیو، تعداد کاربران و بودجه، کانفیگ مناسب را پیشنهاد می‌دهند.

تأمین پردازنده، رم، هارد، SSD، NVMe، کنترلر RAID، کارت شبکه، پاور، ریل‌کیت و GPU و همچنین تست تجهیزات پیش از تحویل، از خدمات این مجموعه است.

جمع‌بندی

زیرساخت مناسب پخش و آرشیو ویدئو از ترکیب درست سرور، استوریج، شبکه و نرم‌افزار تشکیل می‌شود. پردازنده قدرتمند برای Transcoding، رم کافی برای اجرای سرویس‌ها، ذخیره‌سازی چندلایه، RAID مناسب، بکاپ مستقل و شبکه پرسرعت، مهم‌ترین اجزای این زیرساخت هستند.

برای پروژه‌های کوچک ممکن است یک سرور DL380 با کانفیگ متعادل کافی باشد. در پروژه‌های بزرگ‌تر، جداسازی سرورهای وب، پایگاه داده، Transcoding و ذخیره‌سازی و استفاده از CDN ضروری خواهد بود.

بهترین سرور، گران‌ترین دستگاه موجود نیست؛ بلکه سیستمی است که با نیاز فعلی پروژه هماهنگ باشد، امکان توسعه داشته باشد و بتواند سرویس را با پایداری و امنیت مناسب در اختیار کاربران قرار دهد.